ฉบับที่ 13 / มิถุนายน 2547 และ พฤษภาคม 2547

เพราะฤทธิ์เดชของไวรัส ตระกูลไหนก็ไม่รู้ผู้เขียนก็ยังเป็นงงๆ อยู่ แต่เล่นเอาฝ่ายเทคนิคของกองทุนฯ ต้อง ตั้งเครื่องใหม่หมด ข้อมูลที่เป็นอีเมล์ หายเกลี้ยงเลย

เวบกองทุนฯ เลยเหมือนหยุดนิ่งไป      แต่ในความเป็นจริง เกี่ยวกับออทิสติกมีความคืบหน้าไปหลายมิลลิเมตร ฉบับนี้จึงจะเป็นการพูดคุยรวบยอดสองเดือนไปเลย

กล่าวสำหรับจังหวัดขอนแก่น ทางเครือข่ายผู้ปกครอง / อันประกอบด้วย ชมรม และ กลุ่มผู้ปกครอง ตัวแทนสมาคมผู้ปกครองฯ และตัวแทนสภาผู้ปกครองฯ ซึ่งทั้งหมด มี ผู้เขียนในฐานะประธานกองทุนรัฐวัฒน์ฯ เป็นตัวประสานเครือข่าย  / มีความมุ่งมั่นกันว่า ลูกหลานออทิสติกของเรา    จะต้องได้สิทธิทุกประการเช่นเดียวกับลูกหลานปกติของเราทั่วๆไป และทั้งยังจะต้องได้ "แต้มต่อ" ในบางเรื่องอันเป็น "ความต้องการจำเป็น" เพื่อเป็นสะพานเชื่อมไปสู่การเข้าถึงสิทธิอื่นๆ

"แต้มต่อ" ทางด้านการศึกษาสำหรับออทิสติกก็คือ การจัดการศึกษาแบบห้องเรียนคู่ขนานออทิสติก  ในระบบโรงเรียนทั่วไป ที่รัฐจะต้องให้แก่         ประชากรในวัยเรียนกลุ่มนี้   ไม่เช่นนั้น  ประชากรออทิสติกในระดับรากหญ้า ก็จะต้องสูญเสียซึ่งสิทธิขั้นพื้นฐานทุกประการ แม้กระทั่งสิทธิที่จะได้มีคุณภาพชีวิตอยู่ในสังคมนี้ อย่าง "มนุษย์"

จึงเป็นที่น่ายินดีว่า รัฐบาลชุดนี้ โดย สำนักบริหารการศึกษาพิเศษ ในสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ "ยอม" ให้เกิดมีขึ้นซึ่งโครงการนำร่อง ๕๐ โรงเรียนเรียนร่วมออทิสติก ซึ่ง จะใช้ การจัดการศึกษาแบบห้องเรียนคู่ขนานออทิสติก เป็นรูปแบบในการบริหารจัดการห้องเรียนนี้? ซึ่งที่ยังคงต้องใส่เครื่องหมายคำถามไว้  เพราะนอกจากอัตราส่วนครูผู้สอน ๒ คนต่อผู้เรียนออทิสติก ๓-๕ คน แล้ว เงื่อนไขอื่นๆ ของห้องเรียนคู่ขนานฯ  อันเป็น "เงื่อนไขบังคับ" เช่น การต้องจัดตั้ง "กลุ่มเพื่อนพี่เลี้ยง" ในระดับอายุเดียวกัน ขึ้นมาเป็นผู้ช่วยเหลือเพื่อฝึกฝนทักษะทางสังคมที่สมวัยแก่ผู้เรียนออทิสติก การต้องจัดตั้ง "ทีมครูผู้สอนร่วม" การเขียน "ตำรา" หรือ "เนื้อหา" ประกอบหลักสูตรบูรณาการของนักเรียนออทิสติกแต่ละคน ของ ห้องเรียนคู่ขนาน  ซึ่งก็จะต้องเป็น "ตำรา" เฉพาะบุคคล ฯลฯ

เมื่อเป็น "เงื่อนไขบังคับ" หมายถึงก็ต้อง "จัดให้มีขึ้น" ให้ได้ แต่ที่สำคัญก็คือ "เงื่อนไขบังคับ" ดังนี้ยังไม่เป็นที่ยอมรับ  ผู้เขียนคิดว่า "ความคิดรวบยอด" เรื่อง การจัดการศึกษาแบบห้องเรียนคู่ขนานออทิสติก นี้ ยังคงเป็น การเข้าใจกันไปคนละทางสองทาง แต่ก็มองโลกในแง่ดีว่า ในที่สุด "มืออาชีพ" ทางด้านการศึกษา อันได้แก่ นักการบริหารการศึกษา และ บรรดาครูบาร์อาจารย์ต่างๆ ในโรงเรียนปกติที่มีนักเรียนออทิสติกในความรับผิดชอบ   ซึ่ง ได้รับ อัตรากำลังเพิ่ม เพื่อการจัดการเรียนการสอนอย่างเฉพาะเจาะจง สำหรับนักเรียนออทิสติก จะสามารถพัฒนา การจัดการศึกษาแบบห้องเรียนคู่ขนานออทิสติก ต่อไปได้จน สมบูรณ์แบบ ในที่สุด

หน้าที่ของ "เครือข่ายผู้ปกครองบุคคลออทิสติก" อันประกอบด้วยองค์กร / ชมรม / กลุ่มผู้ปกครองบุคคลออทิสติกทั่วประเทศ คือ การรวมพลังกันผลักดัน  ให้ การจัดการศึกษาแบบห้องเรียนคู่ขนานออทิสติก เป็นระบบจัดการที่ถาวรต่อเนื่อง     และ   เข้าสู่งบประมาณปกติของกระทรวงศึกษาธิการ     หรือ   ของประเทศให้ได้ต่อไป

เจอกันใหม่เดือนหน้าค่ะ!

จีรพันธุ์ ตันมณี

ประธานกองทุนรัฐวัฒน์ตันมณีเพื่อสิทธิคนออทิสติก