การถอดบทเรียนจากกิจกรรม ของ โครงการปลูกพืชพันธุ์ไม้ต้านภัยโลกร้อน ตามหลักสมดุลระบบนิเวศเพื่อการอาชีวะบำบัดและปูพื้นฐานการงานการอาชีพสำหรับบุคคลออทิสติกและครอบครัว จังหวัดขอนแก่น [1] [A]  [จำนวน ๒๐-๒๕ ครอบครัว ให้เข้าใจหลักการพื้นฐานของการใช้เทคนิคนิคการสอนเชิงพฤติกรรมวิเคราะห์ประยุกต์ โดยการใช้เทคนิคการสร้างพฤติกรรมใหม่เจ็ดเทคนิค ในบริบทของการอาชีวะบำบัดโดยกระบวนการผลิตพืชพันธุ์ไม้ต้านภัยโลกร้อนตามหลักการของสมดุลระบบนิเวศ]

๑ ด้านระบบประสาทการรับรู้และการประมวลผลข้อมูลในสมอง(=เรื่องพฤติกรรมความสนใจ_พฤติกรรมซ้ำๆ ฯลฯ)

ระบบประสาทการรับรู้มีปัญหาทุกระบบ โดยเฉพาะเรื่องการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อมัดเล็กที่นิ้วมือ ตา และระบบอวัยวะในการออกเสียงพูดแบบ "สั่งการ" เป็น "ภาษา" ที่มีความหมายทางสังคม(ภาษาพูดของมนุษย์) และประสาทการรับรู้การเคลื่อนไหว-รับรู้น้ำหนักมือน้ำหนักการกดทับที่ข้อนิ้วมือหลัก โป้ง-ชี้-กลาง (กิริยาซ้ำๆ คือ เคาะนิ้ว ชอบเอานิ้วมือเคาะสิ่งต่างๆ ไม่ก็สะบัดมือหรือแกะแคะสิ่งของรอบๆตัว ตลอดเวลา ฯลฯ) แต่เนื่องจากฝึกมานานมากจึงหยิบจับสิ่งของได้เหมือนคนปกติระดับหนึ่ง และการประมวลผลเพื่อเคลื่อนไหวร่างกายให้ตอบสนองต่อ "สิ่งเร้า/คำสั่ง" จากภายนอกจะช้าถึงช้ามาก ประมาณ1-3 นาที คำสั่งใหม่ๆ บางทีอาจถึง 5 นาที

๒ ด้านภาษาและการติดต่อสื่อสาร

การเข้าใจภาษา/การใช้ภาษา/การออกเสียงพูดโดยเฉพาะเสียงที่เป็นภาษาพูดที่มีความหมายนั้น (น่าจะ)เพราะพี่ต้นเป็นออทิสติกประเภท "เรียนรู้ได้ดีทางการมองเห็น/Visual learners" จึงมีความยากลำบากเป็นอย่างยิ่งในการเลียนแบบและเรียนรู้อะไรที่เป็นที่ใช้ "ภาษาพูด" โดยพี่ต้นเริ่มออกเสียงเป็น "คำ" ที่มีความหมายตามที่ "ถูกสอน" ได้เมื่ออายุ 12-13 ปี ช่วงอายุ 13-19 ปี อยู่ในภาวะชักตลอดเข้าออกๆ ระหว่างโรงพยาบาลและบ้าน การพัฒนาด้านทักษะการออกเสียงพูดจึงไปได้ช้า เพราะหลังจากชักจะเกิดอาการเกร็ง กรามแข็ง ลิ้นแข็ง ฯลฯ เคลื่อนไหวในการออกเสียงพูดได้ลำบาก-การออกเสียงพูดก็ชะงักอีก อย่างไรก็ตามช่วงอายุ 20-21 ปีนี้ เหมือนว่าจะคุมอาการชักอยู่เพราะคุมน้ำหนักจำกัดอาหารได้พอสมควร การเคลื่อนไหวกล้ามเนื้อของอวัยวะที่ใช้ในการออกเสียงพูด มีการเคลื่อนไหวได้ดีขึ้นคล่องขึ้นค่อนข้างมากเมื่อเทียบกับที่ผ่านๆ มาในปีก่อนๆ จึงคาดหวังว่า หากได้มีการ "ออกแบบ" หลักสูตรที่เกี่ยวกับการสอน "ภาษา" อย่างครบถ้วนรอบด้านทุกภาษาทั้งภาษาท่าทางภาษาเขียนภาษาพูด พี่ต้นจะสามารถใช้ภาษาสื่อสารได้ทุกภาษาแบบมนุษย์/คนปกติ

๓ ด้านทักษะทางสังคม

ทักษะทางสังคมของพี่ต้นแม้จะพัฒนาไม่ทันกับอายุทางกายภาพ แต่ก็สามารถมีสัมธภาพกับครูผู้สอนได้หลายคนขึ้นกว่าแต่ก่อน แม้จะไม่มีคนปกติเป็น "เพื่อน" แบบปกติ แต่ก็มีสัมพันธภาพกับคนออทิสติกที่อยู่ด้วยกันมานานปีดีดักอยู่บ้างเล็กน้อย คือ น้องโฮ่งกับน้องปูน เช่น ยอมให้น้องปูน ควบคุมได้สั่งได้ในบางเรื่อง ยอมให้น้องโฮ่งนอนหนุนตักได้เป็นชั่วโมง ขณะที่คนอื่นถูกตัวยังจะไม่ได้ เป็นต้น แต่ถ้าประมาณว่าให้ทักษะทางสังคมของคนปกติเท่ากับร้อยส่วน พี่ต้นก็น่าจะมีทักษะทางสังคมได้ประมาณ ยี่สิบในร้อยส่วนของคนปกติเท่านั้น เช่น ยังไม่สามารถนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับคนอื่นได้ เป็นต้น ทุกสัมพันธภาพทางสังคมยังคงต้องอยู่ภายใต้การ "กำกับ" ของครูผู้สอนหรือผู้ปกครองดูแลที่เฉพาะเจาะจง

๑ เรื่องบุคลากร

มีปัญหาเรื่องบุคลากรที่ยังไม่สามารถสร้าง "ทีมในฝัน/Dream Team" โดยที่ทีมหนึ่งอย่างน้อยต้อง ประกอบด้วยบุคลากรครูผู้สอนบุคคลออทิสติกหรือบุคลากรผุ้ปกครองอนุบาลดูแลบุคคลออทิสติกตั้งแต่สองถึงสามคนขึ้นไปและทุกคนต้องมี "องค์ความรู้ที่สำคัญ" สามเรื่องอย่างละเอียดครบถ้วนถ่องแท้คือ...๑/เรื่องกลุ่มอาการออทิซึ่มหรือพฤติกรรมออทิสติกซึ่งเป็นกลุ่มอาการหรือพฤติกรรมที่ต้องถูก "ละลาย" หรือสลายให้หมดไปอย่างหมดจด ๒/เรื่อง เทคนิคการสอนเชิงพฤติกรรม ที่สำคัญสองส่วน คือ ส่วนที่เป็น เทคนิคในการสร้างพฤติกรรมใหม่ที่พึงประสงค์ ๗ เทคนิค และส่วนที่เป็น เทคนิคในการสลายหรือ "ละลาย" กลุ่มอาการออทิซึ่มหรือพฤติกรรมออทิสติก ๓/ เรื่อง กระบวนการจัดทำและกระบวนการบริหารจัดการ หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก สองส่วน คือ ส่วนที่เป็น หลักสูตรโรงเรียนบ้าน และส่วนที่เป็น หลักสูตรสถานศึกษา

๒ เรื่อง หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก

มีปัญหาคือ ยังไม่เกิดหลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติกตามอุดมคติที่วางโครงสร้างไว้ ว่า ต้องเป็นหลักสูตรที่เฉพาะเจาะจงเป็นรายบุคคลโดย....บูรณาการกิจกรรมการบำบัดทางกายภาพด้านการแพทย์ให้กลายเป็น "เนื้องานเดียวกัน" กับ กิจกรรมการเรียนการสอนทางด้านการศึกษา

ความหมายทั่วไปในประเด็นของ "ผลลัพธ์/ผลิตผล/ผลผลิต" ในท้ายที่สุดของคำว่า "หลักสูตร" คือ "คุณภาพ" ของ "ผู้เรียน" ที่ผ่านหลักสูตร(นั้นๆ) จะต้องได้ "คุณภาพ" ตามมาตรฐานที่หลักสูตร(นั้นๆ) กำหนดไว้ โดยเมื่อผ่าน "กิจกรรม" ตามหลักสูตรนั้นๆ อย่างเป็น "ระบบ" จน "ครบถ้วน" ตามที่ "กำหนด" ไว้แล้ว "คุณภาพ" ของ "ผู้เรียน" จะต้องค่อยๆ เปลี่ยนไปจากเดิม จนเมื่อจบหลักสูตรก็เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง โดยเปลี่ยนเป็นคุณภาพใหม่ตรงตามมาตรฐานของหลักสูตรที่กำหนดไว้ เช่น หลักสูตรการทำขนมครก เมื่อผ่านหลักสูตรนี้แล้ว ก็ทำขนมครกได้ทำขนมครกเป็น หลักสูตรนาวิกโยธิน เมื่อผ่านหลักสูตรนี้แล้วก็เปลี่ยนคุณภาพจากคนธรรมดาเป็นคุณภาพของนาวิกโยธิน เป็นต้น

ดังนั้น ในทำนองเดียวกัน ความหมายในประเด็นของ "ผลลัพธ์/ผลิตผล/ผลผลิต" ในท้ายที่สุดของคำว่า หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก ก็คือ เมื่อผ่านกิจกรรมตาม หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก "คุณภาพ" ของ "ผู้เรียน(ซึ่งก็คือบุคคลออทิสติก)" หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก จะต้องได้ "คุณภาพ" ตามมาตรฐานที่หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก(สำหรับบุคคลออทิสติกบุคคลนั้นๆ) กำหนดไว้ โดยเมื่อผ่าน "กิจกรรม" ตามหลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก(สำหรับบุคคลออทิสติกบุคคลนั้นๆ) อย่างเป็น "ระบบ" จน "ครบถ้วน" ตามที่ "กำหนด" ไว้แล้ว "คุณภาพ" ของ "ผู้เรียน/บุคคลออทิสติก" จะต้องค่อยๆ เปลี่ยนไปจากเดิม จนเมื่อจบ(/ผ่าน)หลักสูตรก็เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง โดยเปลี่ยนเป็นคุณภาพใหม่ตรงตามที่หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติกกำหนดไว้

ทั้งนี้พูดในอีกนัยยะหนึ่ง ก็คือ "ผลลัพธ์/ผลิตผล/ผลผลิต" ของ หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก ก็คือ บุคคลออทิสติกที่มีศักยภาพกระทำสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวันได้เช่นเดียวกันกับคนปกติในสังคมได้ในทุกมิติ ทำนองเดียวกัยวกับคนปกติที่ได้ศักยภาพแบบนาวิกโยธิน เพราะคุณภาพใหม่ตามที่หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก จะต้องกำหนดไว้เป็นคุณภาพหลัก ก็คือ ศักยภาพที่จะควบคุม "กลุ่มอาการออทิซึ่ม" (ซึ่งก็คือ ข้อบกพร่อง ๓ ด้าน :๑ ด้านระบบประสาทการรับรู้และการประมวลผลข้อมูลในสมอง(=เรื่องพฤติกรรมความสนใจ_พฤติกรรมซ้ำๆ ฯลฯ)-๒ ด้านภาษาและการติดต่อสื่อสาร-และ ๓ ด้านทักษะทางสังคม)ของตนเองได้ เมื่อควบคุมกลุ่มอาการออทิซึ่มได้ก็จะมีศักยภาพในการเรียนรู้ที่จะกระทำสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวันได้เช่นเดียวกันกับคนปกติในสังคมในทุกมิติ [ เช่น ในมิติของการทำกิจวัตรประจำวัน ในมิติการงานการอาชีพ ในมิติของการสันทนาการและการฝึกบุคลิกภาพเพื่อการเข้าสังคม ฯลฯ]

ดังนั้น หน้าที่หลัก ของ หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก ก็คือ การฝึกฝนให้ การควบคุมกลุ่มอาการออทิซึ่มจากภายนอกโดยบุคลากรครูผู้สอนที่เกี่ยวข้องเป็นการควบคุมกลุ่มอาการออทิซึ่มจากภายในตัวของบุคคลออทิสติกเอง (self control) จึงต้องเป็นหลักสูตรที่ต้อง บูรณาการกิจกรรมการบำบัดทางกายภาพด้านการแพทย์ให้กลายเป็น "เนื้องานเดียวกัน" กับ กิจกรรมการเรียนการสอนทางด้านการศึกษา ดังกล่าว..... ซึ่ง สำหรับ พี่ต้น หลักสูตรที่ว่านี้ยังไม่เคยเกิดเป็นรูปธรรมอย่างเป็นระบบโดยทีมบุคลากรที่เฉพาะเจาะจงอย่างต่อเนื่องเลย

เมื่อทางคุณแม่พี่ต้นในบริบทของ กองทุนรัฐวัฒน์ตันมณีเพื่อสิทธิของบุคคลออทิสติก ร่วมกับผู้ปกครองในเครือข่ายคิดสังเคราะห์ขึ้นซึ่ง วิชาชีพเกษตรกรรมพืชพันธุ์ไม้ต้านภัยโลกร้อนตามหลักสมดุลระบบนิเวศ ให้เป็นอาชีพ/วิชาชีพหลักสำหรับบุคคลออทิสติกศักยภาพต่ำและปานกลางได้แล้ว ก็จึงได้เริ่มลงวิจัยภาคสนามแบบไม่เป็นระบบและไม่เป็นทางการโดยผ่านโครงการเกี่ยวกับพืชพันธุ์ไม้ร่วมกับชมรมผู้ปกครองฯ มาหลายๆ โครงการรวมทั้งโครงการนี้ที่ทางชมรมผู้ปกครองฯ ขอทุนจาก สสพ. จนเริ่มมองเห็นเค้าโครงรูปธรรมของโครงสร้าง หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก [ โดยเฉพาะ "หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก(พี่ต้น)" ] ขึ้นมาบ้างแล้วในระดับหนึ่ง

๓ เรื่องการจัดกิจกรรมตามหลักสูตร

เมื่อกำหนด "ผลลัพธ์/ผลิตผล/ผลผลิต" ของ หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก ว่าคือ บุคคลออทิสติกคุณภาพใหม่ที่มีศักยภาพที่จะกระทำสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวันได้เช่นเดียวกันกับคนปกติในสังคมปกติได้ในทุกมิติ ซึ่งมีโจทย์ให้ต้องแก้(ให้ได้!) คือ (ก็แล้ว)จะต้องประมวลเอากิจกรรมอะไรมาบ้าง และอย่างไรบ้าง รวมทั้งเมื่อไหร่บ้างอีกด้วย เพื่อให้กิจกรรมที่ประมวลมาได้ทั้งหมดนั้นประกอบกันขึ้นเป็น หลักสูตรคู่ขนานเฉพาะบุคคลออทิสติก อย่างครบถ้วนไม่ตกหล่น บนหลักการว่า ต้อง บูรณาการกิจกรรมการบำบัดทางกายภาพด้านการแพทย์ให้กลายเป็น "เนื้องานเดียวกัน" กับ กิจกรรมการเรียนการสอนทางด้านการศึกษา

โดย กิจกรรมการเรียนการสอนทางด้านการศึกษา ใน กรณีนี้คือ "อาชีพ-วิชาชีพเกษตรกรรมพืชพันธุ์ไม้ต้านภัยโลกร้อนตามหลักสมดุลระบบนิเวศ" และก็คือ กระบวนการผลิตพืชพันธุ์ไม้ ประกอบด้วย กิจกรรม ที่กระทำต่อ วัสดุ และ พืชพันธุ์ไม้ ที่ใช้ในการเพาะปลูกโดย [จาก ภาพรวมหลักการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องซึ่งเป็นพื้นฐานทางความคิดของการถอดบทเรียน ทั้งหมดดังกล่าว สามารถถอดออกมาเป็นรูปธรรม ของ หลักการพื้นฐานของการอาชีวะบำบัดสำหรับบุคคลออทิสติกในบริบทของวิชาชีพเกษตรกรรมพืชพันธุ์ไม้ต้านภัยโลกร้อนตามหลักสมดุลระบบนิเวศ] *กระบวนการผลิตพืชพันธุ์ไม้ ประกอบด้วย กิจกรรม ที่กระทำต่อ วัสดุ และ พืชพันธุ์ไม้ ที่ใช้ในการเพาะปลูก ดังต่อไปนี้

ทั้งนี้ [จาก ภาพรวมหลักการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องซึ่งเป็นพื้นฐานทางความคิดของการถอดบทเรียน ทั้งหมดดังกล่าว สามารถถอดออกมาเป็นรูปธรรม ของ หลักการพื้นฐานของการอาชีวะบำบัดสำหรับบุคคลออทิสติกในบริบทของวิชาชีพเกษตรกรรมพืชพันธุ์ไม้ต้านภัยโลกร้อนตามหลักสมดุลระบบนิเวศ] ได้กำหนด "กระบวนการจัดกิจกรรมการอาชีวะบำบัดสำหรับบุคคลออทิสติกในบริบทของวิชาชีพเกษตรกรรมพืชพันธุ์ไม้ต้านภัยโลกร้อนตามหลักสมดุลระบบนิเวศ" ออกมาได้เป็น ๗ ขั้นตอน เพื่อนำสู่ภาคปฏิบัติจริงได้เป็นข้อๆ อย่างเป็นลำดับขั้น ไว้ดังนี้

จากปัญหาทั้ง ๓ เรื่อง เรื่องบุคลากร เรื่องหลักสูตรคู่ขนานบุคคลออทิสติก(พี่ต้น) และเรื่องการจัดกิจกรรมตามหลักสูตรฯ พบว่า อย่างไรเสียก็ยังไม่สามารถจัดทำหลักสูตรคู่ขนานฯ เต็มรูป ได้ เพราะต้องประมวล "กระบวนการจัดกิจกรรมการอาชีวะบำบัดสำหรับบุคคลออทิสติกในบริบทของวิชาชีพเกษตรกรรมพืชพันธุ์ไม้ต้านภัยโลกร้อนตามหลักสมดุลระบบนิเวศ" ที่เฉพาะเจาะจงสำหรับพี่ต้นให้ได้ก่อน โดยกิจกรรมการอาชีวะบำบัดสำหรับบุคคลออทิสติกในบริบทของวิชาชีพเกษตรกรรมพืชพันธุ์ไม้ต้านภัยโลกร้อนตามหลักสมดุลระบบนิเวศ ดังกล่าวนี้ จะต้องกระทำต่อ ระบบประสาทการรับรู้และการประมวลผลข้อมูลในสมอง(=เรื่องพฤติกรรมความสนใจ_พฤติกรรมซ้ำๆ ฯลฯ) ของพี่ต้น ด้วยเป็นอันดับแรก

ซึ่ง ระบบประสาทการรับรู้และการประมวลผลข้อมูลในสมอง(=เรื่องพฤติกรรมความสนใจ_พฤติกรรมซ้ำๆ ฯลฯ) เป็นหนึ่งใน ปัญหาด้านกลุ่มอาการออทิซึ่ม ๓ ด้าน ของพี่ต้น รวมทั้งแก้ ปัญหาด้านกลุ่มอาการออทิซึ่ม  อีก ๒ด้าน คือ ด้านภาษาและการติดต่อสื่อสาร และ ด้านทักษะทางสังคม ไปในขณะเดียวกันด้วย ซึ่ง "กระบวนการจัดกิจกรรมการอาชีวะบำบัดสำหรับบุคคลออทิสติกในบริบทของวิชาชีพเกษตรกรรมพืชพันธุ์ไม้ต้านภัยโลกร้อนตามหลักสมดุลระบบนิเวศ" ๗ ขั้นตอน ในกรอบสี่เหลี่ยมข้างบนจะได้เห็นเป็นรูปธรรมจากบทเรียนที่ถอดได้จาก กิจกรรมที่กระทำต่อวัสดุ ใน กระบวนการผลิต ของ วิชาชีพเกษตรกรรมพืชพันธุ์ไม้ต้านภัยโลกร้อนตามหลักสมดุลระบบนิเวศ สักกิจกรรมหนึ่ง ที่นำมาจัดให้พี่ต้นและผ่านการทดสอบทุกขั้นตอนแล้วว่าพี่ต้นทำกิจกรรมนี้ได้อย่างค่อนข้างสมบูรณ์และน่าทึ่งอย่างยิ่ง นั่นคือ กิจกรรมร้อยลวดกระถาง

สรุป: ประเด็นปัญหาเรื่องบุคลากรแก้โดยใช้น้าชายพี่ต้นหรือ "คุณครูน้าต้อม" ให้ลาออกจากข้าราชการทหาร(เป็นข้าราชการบำนาญ)มาเป็นบุคลากรยืนพื้น เพราะมีประสบการณ์กับการจัดการศึกษานอกระบบในกองทหารและประสบการณ์ในการฝึกนักศึกษาวิชาทหาร(ทหารเกณฑ์-รด. ) มาก่อน และในการฝึกทหารเกณฑ์บางครั้งต้องใช้ครูฝึกสามสี่คนต่อทหารเกณฑ์(ที่คุณครูน้าต้อมคาดว่าน่าจะมีปัญหาคล้ายๆพี่ต้นแต่เบากว่าที่พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง)หนึ่งคน-แบบแยกเดี่ยวฝึกก็มี รวมทั้งสามารถอบรมให้คุณครูน่าต้อมของพี่ต้นใช้เทคนิคการสอนเชิงพฤติกรรม ๗ เทคนิค ได้เข้มข้นกว่าครูในระบบที่ยังมีความคิดเห็นแตกต่างและมีภาระงานอื่นเข้ามายุ่งมากไป ซึ่งคุณแม่พี่ต้นคาดหวังว่า หากคุณครูน้าต้อมสามารถฝึกสอนพี่ต้นได้อย่างสมบูรณ์แบบสักสองสามกิจกรรม ก็น่าจะขยายผลไปยังออทิสติกศักยภาพต่ำและปานกลางคนอื่น/ครอบครัวอื่นๆ อย่างเป็นระบบได้เป็นแน่แท้

๑) กำหนด ระบบประสาทการรับรู้เป้าหมายที่ต้องการบำบัดหรือพัฒนา ของ พี่ต้น คือ ระบบประสาทการรับรู้ที่ข้อต่อนิ้วมือและข้อต่อข้อมือ รวมทั้งการลงน้ำหนักนิ้วมือและน้ำหนักมือในการทำกิจกรรมต่างๆ เพราะพี่ต้นมีปัญหาพฤติกรรมซ้ำๆ ของการใช้นิ้วมือเคาะสิ่งต่างๆ บ้าง สบัดมือบ้าง ขยับนิ้วมือบ้าง อยู่ตลอดเวลาและยังไม่สามารถบังคับนิ้วมือในการเขียนตัวหนังสือให้ตัวเล็กพอดีบรรทัดได้ ฯลฯ

๒) กำหนด กิจกรรมที่จะกระทำต่อระบบประสาทการรับรู้ที่ข้อต่อนิ้วมือและข้อต่อข้อมือ ของพี่ต้น คือ กิจกรรมร้อยลวดกระถาง เพราะในการร้อยลวดกระถางต้องมีการหักงอลวด ซึ่งต้องออกแรงดันแรงดึงแรงกดของข้อนิ้วมือและข้อมือ

๓) กำหนด ขั้นตอน(แตกงาน-Task analysis) ของ กิจกรรม นั้น รายละเอียด ดูใน "ใบงาน" ข้างล่าง

๔) กำหนด วัสดุอุปกรณ์ให้สอดคล้องกับขั้นตอนของกิจกรรม ใน ข้อ ๓. วัสดุที่ใช้คือ ๑. ลวดร้อยกระถางชนิดสามเส้น ๒. กระถางกลมพลาสติกสีดำขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๓ นิ้วครึ่งและ ๖ นิ้ว ราวแขวนผ้าสำหรับแขวนลวดแขวนกระถาง โต๊ะ เก้าอี้

๕) กำหนด "ภาษา"/คำศัพท์/คำสั่ง/ฯลฯ ที่จะต้องใช้ในแต่ละขั้นตอนที่กำหนด ของกิจกรรมนั้น รายละเอียด ดูใน "ใบงาน" ข้างล่าง

๖) กำหนด เกณฑ์ (ในเบื้องต้นใช้เกณฑ์ "ทำได้/ไม่ได้") บนฐานของ เทคนิคการสร้างพฤติกรรมใหม่ ๗ เทคนิค รายละเอียด ดูใน "ใบงาน" ข้างล่าง

๗) กำหนด แผนของ "ช่วงเวลา/เวลา" ลงภาคปฏิบัติจริง/ทำจริง ให้สอดคล้องกับการดำเนินชีวิตประจำวันของพี่ต้น โดยให้เป็นยกิจกรรมในวันหยุดต่างๆ เช่น วันหยุดเสาอาทิตย์ วันหยุดวันสำคัญ เพราะพี่ต้นต้องไปเรียนหนังสือที่ศูนย์วิจัยฯ ออฯ โรงเรียนสมธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (จะกำหนดช่วงเวลาเย็นก็สั้นเกินไป)